Architektura XX wieku nacechowana jest ekspresjonizmem. Polega na poszukiwanie takiego modelu czy wyrazu budowli, aby wywołać mocne i emocjonalne wrażenie widza, który na nia patrzy. Funkcjonalizm to poszukiwanie najwłaściwszej konstrukcji celem zastosowania w planowanej budowie. Prostota konstrukcji zostaje zepchnięta na drugi plan. Funkcjonalizm dyktuje rozwiązania pod katem celowości funkcji, jej użyteczności i wskaźników ekonomicznych. Drugoplanowe stały się zagadnienia takie jak czystość układu konstrukcyjnego, formy bryły budynku czy techniczne możliwości wykonawstwa. Zestawienie tych wszystkich rzeczy tworzy wspaniałe zestawienie barw. Kompozycje barw i świateł, bryłowate fragmenty przekazują wrażenia sterometryczności tematu postaci ludzkiej, krajobrazu czy architektury. Przykładem może tu być kompleks gmachów Kongresu narodowego w Brazylii czy na przykład kaplica w Ronchamp. Na architekturę XX wieku, ogromny wpływ miało wynalezienie żelbetonu. Modernistyczne budynki wykorzystują przede wszystkim zalety żelbetu, pozwalające na jego swobodne formowanie. Wcześniej w epoce maszyn parowych, pod koniec XIX wieku na wpływ na architekturę miała właśnie stal. Wielki wpływ na dalsze dzieje architektury miał przede wszystkim projekt Josefa Paxtona, który zaprojektował słynny Pałac Kryształowy.
Copyright @ 2010 Lesartes.pl.